انواع ریزش مو و راه‌های درمان آن

مجله پردیکا
آخرین بروز رسانی: 24 مرداد 1404
بدون دیدگاه
3 دقیقه زمان مطالعه

ریزش مو یک فرایند طبیعی است اما زمانی که این فرایند از حالت معمول خارج شود و تارهای مو به‌طور چشمگیری کاهش پیدا کنند، باید به دنبال علت آن بود. دلایل ریزش مو بسیار متنوع است و شناخت دقیق نوع ریزش به شما کمک می‌کند بهترین روش درمان را انتخاب کنید. در این مقاله به بررسی انواع رایج ریزش مو و راهکارهای پیشگیری و درمان انها می‌پردازیم.

ریزش مو

ریزش موی ارثی (آلوپسی آندروژنیک)

ریزش موی ارثی که به آلوپسی آندروژنیک هم معروف است، شایع‌ترین نوع ریزش مو در مردان و زنان محسوب می‌شود. این نوع ریزش معمولاً به دلیل ترکیب عوامل ژنتیکی و هورمونی رخ می‌دهد و اغلب با نازک شدن تدریجی موها و عقب رفتن خط رویش مو همراه است. هورمون دی‌هیدروتستوسترون (DHT) در این نوع نقش اصلی دارد و باعث کوتاه شدن چرخه رشد مو می‌شود. استفاده از داروهای مهارکننده DHT، لوسیون‌ها و شامپوهای تقویت‌کننده و رعایت رژیم غذایی سرشار از ویتامین‌های گروه B می‌تواند به کنترل این نوع ریزش کمک کند.

ریزش موی هورمونی

تغییرات هورمونی مانند دوران بارداری، بعد از زایمان، یائسگی یا اختلالات تیروئیدی می‌تواند باعث ریزش موقت مو شود. در این حالت، تعادل هورمون‌های بدن به‌هم می‌خورد و فولیکول‌های مو وارد فاز استراحت می‌شوند. معمولاً با بازگشت تعادل هورمونی، موها نیز به حالت طبیعی بازمی‌گردند. مصرف مکمل‌های حاوی آهن و ویتامین D، حفظ مدیریت استرس و مراجعه به پزشک برای درمان اختلالات هورمونی از راهکارهای مؤثر است.

ریزش موی ناشی از استرس

استرس شدید و طولانی‌مدت می‌تواند چرخه رشد مو را مختل کند و منجر به ریزش موقت شود. این نوع ریزش که تلوژن افلوویوم نامیده می‌شود، معمولاً چند ماه پس از تجربه استرس اتفاق می‌افتد. مدیریت استرس از طریق مدیتیشن، ورزش، خواب کافی و استفاده از تونیک‌ها و لوسیون‌های آرام‌بخش می‌تواند به کاهش این نوع ریزش کمک کند.

ریزش موی سکه‌ای (آلوپسی آره‌آتا)

آلوپسی آره‌آتا یک بیماری خودایمنی است که به‌صورت تکه‌های گرد یا بیضی‌شکل باعث ریزش مو می‌شود. در این وضعیت، سیستم ایمنی به اشتباه به فولیکول‌های مو حمله می‌کند و رشد انها را متوقف می‌کند. درمان این نوع ریزش نیاز به مشاوره پزشکی دارد و معمولاً از داروهای کورتیکواستروئید و روش‌های تحریک رشد مو استفاده می‌شود. رعایت تغذیه سالم، کاهش استرس و استفاده از محصولات تقویت‌کننده می‌تواند فرآیند درمان را تسهیل کند.

ریزش موی ناشی از تغذیه و کمبود مواد مغذی

کمبود مواد مغذی مانند آهن، روی، اسیدهای چرب امگا۳ و پروتئین‌ها نقش مهمی در سلامت موها دارند. رژیم‌های غذایی سختگیرانه، فقر ویتامینی یا بیماری‌های گوارشی می‌تواند باعث نازک شدن و ریزش مو شود. مصرف سبزیجات برگ سبز، مغزها، ماهی‌های چرب و مکمل‌های بایوتین به تقویت موها کمک می‌کند. همچنین نوشیدن آب کافی و پرهیز از مصرف زیاد قند و چربی‌های ناسالم توصیه می‌شود.

ریزش مو به دلیل داروها و بیماری‌ها

برخی داروها مثل شیمی‌درمانی، داروهای ضدافسردگی و بتابلوکرها می‌توانند باعث ریزش مو شوند. همچنین بیماری‌های خاص مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید، دیابت، لوپوس و عفونت‌های قارچی پوست سر نیز با ریزش مو مرتبط هستند. در این موارد، مشاوره با پزشک جهت تنظیم دوز دارو یا تغییر نوع دارو و درمان بیماری زمینه‌ای ضروری است. استفاده از شامپوهای ضدریزش و لوسیون‌های حاوی عصاره رزماری یا کافئین می‌تواند اثرات ریزش را کاهش دهد.

پیشگیری و جمع‌بندی

درمان ریزش مو باید متناسب با نوع و علت آن انتخاب شود. استفاده از محصولات مراقبتی مناسب، رعایت رژیم غذایی سالم، مدیریت استرس و مراجعه به پزشک برای بررسی علل هورمونی یا خودایمنی از مهم‌ترین اقدامات است. برندهای تخصصی مانند پردیکا با ارائه شامپوها و لوسیون‌های تقویت‌کننده می‌توانند به کاهش انواع ریزش مو کمک کنند. به یاد داشته باشید که تداوم در مصرف محصولات و صبوری در روند درمان، کلید دستیابی به نتایج مطلوب است.